آن زمان که پرده نفاق را کنار زنی سبزی طبیعت در چشمانت برق می زند قلبت، پیله صبر را می درد نگاهت سوی آسمان نفس عمیقی کشد روحت بر فراز کلاکه ابر پرواز کناد آنگاه است که دگر سنگینی غم از دوشت جسته و دریای بیکران عشق و مهر توانی نثار کنی باشد که کسی از تو پند گیرد
قدم زنان به سوی هدف آوایی تورا ازدور خواند غرق در افکار حاشیه توجه ات جلب نشود تمرکز، تحلیل و دوباره ادامه این بار از بلندای خواندت چشمانت بسته است روح سرگردان اجابتش کند همچنان به سوی هدف نگاه نگار از پشت پلک هدف رفتن نه، جهت باشد صبر کنی برای لذت گذرایش شاید از ابدیت آمده ست فرمان حرکت صادر شود اینجا قرار من نیست آرامم در انتظار است آهسته همراه او شوی شوق دل کندن از مسیر توهم ذهن را ارضا نکند سکوت تفکر خوابش کند گویی آینده اختیار کنی ...
عشق در نگاه اول فقط جاذبه جن-سی و خودپرستی است چند بار در رمان ها خوانده ایم یا در فیلم های عشقی این صحنه را دیده ایم: نگاه دو نفر در دو سوی یک اتاق با یکدیگر تلاقی می کند، صدای همهمه مدعوین و موسیقی دیگر به گوش نمی رسد و ... نیازی به توضیح بیشتر نیست. می دانیم که این نگاه همان اولین نگاه دو عاشق است. اما اکنون دانشمندان گفته اند که توانسته اند دلیل واقعی این جاذبه را کشف کنند. بنابه تحقیق جدیدی در بریتانیا، در واقع احساس عمیق عاشقانه هیچ دخالتی در جذب شدن دو نفر در نگاه اول ندارد. معنی "اولین نگاه" خیلی ساده تر است: جاذبه جن-سی و خودپرستی دو نفر. ... (ادامه مطلب در بی.بی.سی.پرشین)
رسم دنیا کین رسم دنیا است که ناگاه بجای آسمان آبی بر فراز چشمان حبیب تلی از خاک بینیم و آن هنگام در پشت اشک سوگ درحالی که روح محبوب لبخند میزندمان به آینده خویش اندیشیم و اینکه ثروت و مقام بر مزارمان مویه نکنند و جواز طلب مغفرت از سوی دلهای پاک بازماندگانمان است زنهار! که در همه حال ما را به انحا گوناگون می آزمایند و دلبستگی به دنیای فانی توشه ایست پوچ عشق ابدی را پراکندیم تا اثرش باقی و جاودان بماند، حتی اگر بدن خسته با صور مرگ از پای درآید!
انتروپی پوچ
-
گر دورم ز تو باور مکن که زاید فاصله ها انتروپی متقابلمان گر غروب من طلوع تو
باشد باور مکن که روی ز خاطرمان بدان که هست همواره مشغولیتی در پس زمینه این
ذهنم...